Voorspellen is best moeilijk

afbeelding van Erik Aalbers

Het jaar 2016 nadert zijn einde. Traditiegetrouw de tijd om de balans op te maken en vooruit te blikken. Het was een bewogen beursjaar, maar ik ga het hier niet hebben over China, Brexit, Trump, referenda en andere (geo) politieke factoren die het jaar 2016 hebben getekend. Over de onvoorspelbaarheid van die events is al voldoende gezegd.

Wat mij vooral opviel in 2016 is hoe weinig voorspellende waarde alle outlooks hebben (gehad) die een jaar geleden geopenbaard werden. Ik heb de afgelopen week een paar outlooks van vorig jaar bekeken. De rode lijn van toen was: veel perspectief voor Europese aandelen, afzwakkende groei in China, de rente die fors verhoogd zou worden in de VS (3 tot 4 renteverhogingen door de FED) en een gematigde positieve visie voor opkomende markten. De werkelijkheid bleek flink anders. De laatste weken van het jaar laten een fikse eindspurt zien, maar de eerste 10 maanden van het jaar waren ronduit teleurstellend. Veel verwachtingen uit de outlooks voor dit jaar kwamen niet uit.
 

Voorspelling beurs 2017?

Ook deze weken worden we weer bestookt met visies op 2017, met lijstjes in kranten en tijdschriften met dé aandelen die je móet hebben. Deze lijstjes blijken overigens heel vaak de relevante benchmark te underperformen. Hoe komt dit?

Ik zie hiervoor 4 redenen:

  1. Veelal is de methodiek die gehanteerd wordt om tot een lijstje te komen willekeurig, of op zijn minst onduidelijk. Lijstjes worden samengesteld door een panel van experts of worden gekozen door de redactie van een krant/tijdschrift. Er is in ieder geval geen wetenschappelijk bewijs gevonden dat deze methodiek werkt.
  2. Eén van de kenmerken van stockpicken is dat over een langere periode altijd 2 of 3 aandelen de benchmark underperformen.
  3. Het rendement van een index wordt vaak bepaald door een beperkt aantal aandelen. En hoe groot is dan de kans dat een selectie daaruit die winnaars in zich heeft ?
  4. Een selectie van bijvoorbeeld 10 aandelen is een zeer geconcentreerde selectie in vergelijk met een index met bijvoorbeeld 500 namen. Risico dat een van de aandelen in de selectie een slecht jaar heeft is dan groter.

Kortom, De factor “Toeval” is nogal prominent aanwezig in de lijstjes die jaarlijks verschijnen. En toeval staat niet bekend als een consistente en winstgevende beleggingsstrategie. Beleggers zouden dan ook deze selecties links moet laten liggen en zouden zich niet bezig moeten houden met het proberen te zoeken naar het ultieme aandeel. De kans dat je die vindt, is te klein voor het risico dat gelopen wordt.

Beter is het als beleggers zich focussen op de grote lijn in financiële markten, en zich concentreren op de allocatie van hun vermogen, in plaats van te zoeken naar het ultieme aandeel. Immers, zoals bekend mag worden verondersteld, er zijn diverse onderzoeken waaruit blijkt dat minstens 80% van het rendement bepaald wordt door de asset allocatie en slechts een paar procent door stockpicking. Waarom dan toch de moeite doen om de ultieme stocks te picken ?

Laten we de start van 2017 gebruiken om meer aandacht te geven aan de samenstelling (asset allocatie) van de portefeuille en minder tijd te besteden aan individuele stockpicks. Voorspellen is namelijk best moeilijk, vooral wanneer het over de toekomst gaat.
 

Ik wens u allen fijne feestdagen en een gezond en gelukkig 2017.


Drs Erik Aalbers RBA is als Senior Vermogensbeheerder verbonden aan “Andreas Capital” (www.andreas-capital.com) en is eigenaar van “Aalbers Financial Services”. Deze op persoonlijke titel geschreven column dient uitsluitend als achtergrondinformatie en is nadrukkelijk niet bedoeld als beleggingsadvies. Tevens is deze column geen aanbieding of uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. U neemt te allen tijde zelf uw beslissingen en bent daar alleen zelf verantwoordelijk voor.


Ook interessant: