Vertrouwen komt te voet en gaat te paard

afbeelding van Peter Vonk

Het is een bekend gezegde en maar al te waar. Pas las ik het boekje: “Hebzucht in vastgoed…over crimineel gedrag van topbestuurders”. Dit boekje beschrijft in het kort wat er in de onroerend goed wereld in het recente verleden allemaal is gebeurd, maar vooral is misgegaan. Hoe kon het gebeuren dat er fraude is ontstaan bij woningcorporaties? Deze corporaties hebben van oorsprong een zeer nobel en sociaal doel: woonruimte faciliteren voor ieder budget.

In dit boek wordt op duidelijke manier verwoord hoe vertrouwen in deze sector heel langzaam is opgebouwd, maar ook in korte tijd weer volledig verdwenen is. “Ons type samenleving wordt gekenmerkt door een hoog niveau van interpersoonlijk vertrouwen (de meeste mensen vertrouwen de meeste mensen) en het ontbreken van significante corruptie” aldus de schrijver. Dit intermenselijk vertrouwen zorgt dat de samenleving goed functioneert. Een kenmerk van vertrouwen is dat het een overtuiging is die niet is gebaseerd op bewijs, maar op het ontbreken van bewijs van het tegendeel. Vertrouwen in personen en instituties (TRUST) heeft te maken met de betrouwbaarheid en de eerlijkheid van de andere partij.

Eén van de bijzondere kenmerken van vertrouwen is dat het, als het eenmaal weg is, ook erg moeilijk te herstellen is. Vanuit de psychologie is dat ook logisch. Komende vanuit een situatie waar totaal geen vertrouwen is, iedereen wantrouwt elkaar, is het niet alleen nodig om eerst de ander te vertrouwen, maar ook om te geloven dat anderen jou vertrouwen. Als één schaap over de dam is…

In de markt waarin wij ons begeven is het niet anders. Het laatste decennium is er flink wat mis gegaan; diverse banken of andere financiële partijen zijn omgevallen, niet zelden door fraude of oplichting van (een) bestuurder(s). Logisch dat het vertrouwen in zijn algemeenheid een dieptepunt heeft bereikt. Als we daarbij optellen dat de economie hapert, de werkloosheid aan het oplopen is en de huizenprijzen nog steeds dalen in Nederland, dan lijkt het bijna onmogelijk dat het vertrouwen om te gaan beleggen weer aan het toenemen is. MAAR, er is hoop! “Particuliere beleggers zijn, nadat ze 9 kwartalen op rij geld hadden weggehaald bij Nederlandse beleggingsinstellingen, weer voorzichtig aan het terugkomen.” Zo kopte een artikel op bnr.nl deze week. “In het afgelopen kwartaal legden zij bij de instellingen netto het - vooralsnog bescheiden bedrag - van 18 miljoen euro in. Dat blijkt uit cijfers van De Nederlandsche Bank (DNB). De trendbreuk met de voorgaande 27 maanden heeft waarschijnlijk te maken met de lage rentes op spaarrekeningen en het verbeterde beursklimaat.”

Kennelijk is het ons met zijn allen gelukt om door alle berichtgeving heen te durven kijken en elkaar en de bedrijven weer langzaamaan te vertrouwen. Wij zijn uiteraard blij met deze ontwikkeling. Want zeg nou zelf: met een spaarrente van maximaal 2% zul je je vermogen nooit zien groeien.

Daar kun je blind op vertrouwen.

 

Peter Vonk is vermogensbeheerder bij Trustus Capital Management te Leiden, trustus.nl

Deze column is geen advies.
Lees op hun site zijn disclaimer.


Ook interessant: