Timing

afbeelding van Erik Aalbers

Sinds 11 augustus staat de financiële wereld op zijn kop. De Chinese centrale bank (PBOC) devalueerde de renminbi, iets waar de gehele financiële wereld geen rekening mee had gehouden. Je zou het een black swan (zwarte zwaan) kunnen noemen: een onvoorspelbare gebeurtenis die een enorme impact heeft en achteraf aannemelijk en voorspelbaar wordt gemaakt.
 

Crash en paniekmodus

Sindsdien zijn beurzen in crash en paniekmodus geraakt, met uitslagen die dagelijks vele procenten positief of negatief laten zien. De onrust en paniek is het beste zichtbaar in de Vix, een maatstaf die de volatiliteit aangeeft. Een hogere waarde betekent meer beweeglijkheid en in feite meer onzekerheid, of paniek wanneer de Vix erg hoog wordt. In de grafiek (bron: Google Finance) staat de AEX volatiliteit aangegeven.

Volatiliteit AEXDuidelijk af te lezen is de toegenomen volatiliteit sinds 11 augustus. Dit zien we dan ook terug in de dagelijkse rendementen de afgelopen 14 dagen, met uitslagen van meerdere procenten per dag naar boven en naar beneden. Die grote uitslagen zijn aanlokkelijk voor beleggers die een snel ritje willen maken en voor beleggers die een forse dip afwachten om in te stappen. Maar het juiste moment bepalen blijkt toch lastiger dan in eerste instantie gedacht.
 

Markt timing is resultante angst en hebzucht

Dit roept dan ook de vraag of deze markt te timen is en of timing überhaupt werkt. Niemand weet immers zeker of beurzen verder dalen of stijgen en wanneer dan de omslag komt. Het idee de markt te kunnen timen is dan ook gebaseerd op de aloude begrippen angst en hebzucht. De angst voor een verdere daling als je ‘in de markt’ zit en de hebzucht die ontstaat als beurzen stijgen en je niet ‘in de markt’ zit.

Bekend zijn de onderzoeken (onder andere door Fidelity) waarbij over een lange periode van 15 jaar is gekeken hoe het rendement tot stand is gekomen. Dan blijkt dat het rendement voor een belangrijk deel tot stand is gekomen op slechts een beperkt aantal dagen. Als je deze beslissende dagen zou hebben gemist (omdat je ‘uit de markt’ was) zouden aanzienlijk lagere rendementen zijn behaald. Deze onderzoeken pleiten er dan ook voor om ‘in de markt’ te blijven en niet te proberen met in- en uitstappen extra rendement te behalen. Naast dat dit lastig is, leidt het ook nog eens meer transactiekosten. Maar toch proberen beleggers de markt te timen.
 

Hoe valt dit gedrag te verklaren?

Een van de belangrijkste argumenten hiervoor is zelfoverschatting. Men denkt een patroon te zien in koersbewegingen van een paar dagen, of men trekt een - subjectieve - lijn in een grafiek en noemt dit een steun of weerstand en baseert dan vervolgens daar een visie op. De zelfoverschatting leidt ertoe dat men een patroon denkt te zien, er een eigen handelssysteem op baseert en daarop gaat handelen. Meestal met desastreuze gevolgen.

Naar mijn idee is het onmogelijk de markt te timen. Er komt meer geluk dan wijsheid kijken bij het voorspellen van het diepte- of hoogtepunt van een koers van een aandeel of index, en om daar dan ook op te handelen. Beleggers die dit wel denken te kunnen, leiden aan zelfoverschatting.

Beter is het om een dalende markt, zoals die in de afgelopen 2 weken, te laten uitrazen en te wachten tot de beweeglijkheid weer normaal wordt en dan te bekijken of er aanpassingen in portefeuilles moeten komen. Dat zijn ook de momenten om gefaseerd bij te kopen in beleggingen die te fors zijn afgestraft.

Gefaseerd… omdat financiële markten zich niet laten timen.


Drs Erik Aalbers RBA is als Senior Vermogensbeheerder verbonden aan “Andreas Capital” (www.andreas-capital.com) en is eigenaar van “Aalbers Financial Services”. Deze op persoonlijke titel geschreven column dient uitsluitend als achtergrondinformatie en is nadrukkelijk niet bedoeld als beleggingsadvies. Tevens is deze column geen aanbieding of uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. U neemt te allen tijde zelf uw beslissingen en bent daar alleen zelf verantwoordelijk voor.


Ook interessant: