Siu-Kee Chan versus Henk van Eldik

Siu-Kee ChanHenk van Eldik

 

Siu-Kee Chan (ING IM) interviewt Henk van Eldik (Mutual Fund Consulting)

 

 

1. Hoeveel jaar zit je nu in het vak en wat was je beweegreden om de beleggingen in te gaan?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er al heel vroeg achtergekomen ben dat ik niet tot de slimste jongetjes van de klas behoorde voor wat betreft het echte beleggen, en dit beter aan anderen kon overlaten. Tegelijkertijd ervoer ik ook dat asset allocatie in het algemeen het grootste gedeelte van het rendement uitmaakt. En daar kan ik wél de nodige input leveren omdat ik weet welke risico's ik wil en kan nemen.

Ik ben in 1993 bij Fidelity begonnen en daar diverse functies gedaan die met name met beleggingsfondsen te maken hadden. Daarna na Ikano overgestapt en me onder andere veel met manager selectie beziggehouden en het opspeuren van anomaliteiten, om vervolgens te bepalen of dit beter met een passieve of actieve belegging in te vullen was.

Sinds 2011 hou ik met voornamelijk bezig met macro-economische research en het vinden van kwalitatief goede managers. Ik doe dit om andere professionele beleggers te helpen hun eigen beleggingsresultaten te verbeteren.
 

2. Wat is jouw mening over kwantitatief versus kwalitatief beleggen?

Ik denk dat met beide methodes geld te verdienen is, zolang je maar realiseert dat de wereld voortdurend veranderd waardoor je de waarderingsmodellen moet blijven toetsen aan de realiteit. Helaas denken veel kwantitatieve beleggers dat als een model eenmaal werkt, het ook in de toekomst zal blijven werken en daar zijn de meeste mee op hun neus gevallen. Een goede vriend zei ooit: "ik heb nog nooit een slechte backtesting gezien". Oftewel, men zoekt net zo lang naar een methode totdat de historische cijfers er goed uitzien. Het probleem is alleen dat de toekomst er meestal anders uitziet. Ik ben een voorstander van kwalitatief omdat ik een belegging liever op zijn daadwerkelijke waarde koop. Maar kwantitatieve methodes kunnen hierbij helpen om de timing van de aankoop te optimaliseren.
 

3. Waar denk jij dat de komende jaren geld mee te verdienen is?

Met heel veel zaken. Robotics is een van de thema's. Omdat een robot tegen bijna dezelfde kosten produceert als een werknemer in China, namelijk $2 per uur, zullen in de komende jaren veel fabrieken massaal op robots omstellen. Foxconn, de grootste particuliere werkgever ter wereld met bijna 1 miljoen werknemers heeft aangekondigd om 500,000 werknemers door robots te gaan vervangen. In Osaka heeft Panasonic een fabriek gebouwd waar 10% van de wereldwijde productie van 42 inch flatscreen TV gemaakt kunnen worden met 15 man per shift. Dit betekent ook dat veel fabrieken die vanwege lage loonkosten naar Azië verhuisd zijn, in de toekomst weer in de westerse wereld terug zullen komen omdat men op transportkosten kan sparen. Omdat de private sector in de VS op gas heeft ingezet in plaats van windmolens of zonne-energie, zijn de energiekosten daar 3 dollar tegen 15 in Duitsland of China. Dus veel chemische ondernemingen zullen in de toekomst in de VS produceren.

Volgend jaar april zullen we zien of de nieuwe voorzitter van de Japanse Centrale bank eindelijk meer Yen gaat drukken om de Yen goedkoper te maken en Japanse ondernemingen meer concurrerend te maken ten opzichte van hun Duitse collega's die tot nu toe profiteerden van een 30% duurdere Yen. Overigens, de meeste robotproducenten zijn Japanse bedrijven.

Dit jaar is Rusland toegetreden tot de Wereldhandelsorganisatie WTO hetgeen bijvoorbeeld voor Europese machinebouwers vele opportuniteiten biedt. Velen nemen dat nu niet serieus, maar men nam China in 2001 ook niet serieus.

China op haar beurt is nu bezig om haar handel met Aziatische, Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse landen niet langer in Dollar of Euro te betalen maar om dit met de eigen valuta, de Renminbi, te gaan doen om op die manier onafhankelijk te worden van Europese en Amerikaanse banken. Vele landen zijn hierin geïnteresseerd maar willen ook vermogen kunnen opbouwen, waardoor de DimSum obligaties gelanceerd zijn. Vele grote ondernemingen zoals Coca-Cola, Disney, Unilever hebben dit soort obligaties op de markt van Hong Kong uitgeven in de hoop ook hun positie in China hiermee te versterken. Mijn vrienden van GaveKal in Hong Kong vergelijken de opkomst van deze markt met de opkomst van de junk bonds (high yield bonds) door Michael Milken in de 70 en 80'er jaren, die de financiele markten compleet veranderd hebben.
 

4. Hoe schat je de kans in dat de Euro in stand gehouden wordt?

Ik schat die kans vrij groot omdat in de meeste landen de politiek wel veel roept maar uiteindelijk weinig doet, omdat uiteindelijk de meeste landen van de Euro geprofiteerd hebben (denk maar aan Spanje, Ierland maar ook Frankrijk) en nu met een kater wakker worden, maar daarmee niet de Euro overboord gaat zetten. Met name de elite in de meeste landen die ook nauw verbonden is met de politiek wil dit niet opgeven. Italië is daar mogelijk een uitzondering, omdat Italië voor de Euro al welvarend was en veel minder hiervan geprofiteerd heeft. De kans is dus dat Italië op een bepaald moment uit de euro stapt. En als dit gebeurt, zal ook Frankrijk uitstappen en wordt een lawine in beweging gezet. De enige manier om de crises op te lossen zijn de reformen op het gebied van fiscale- en politieke unie, alsmede een bankenreform waar de meeste landen ook voor openstaan, hoewel men verschillende meningen over de details heeft. De grote vraag is of Duitsland snel genoeg zal toegeven of Italië zal opgeven.
 

5. Welke informatie wil je graag nog aan de bezoekers van BeursEffecten meegeven?

Als je beleggen voor de lol doet, mag je er rustig van tijd tot tijd naast zitten. Hobby's kosten geld. Als je geld voor oude dag, studie van kinderen, enzovoorts gaat beleggen, kies voor experts die bij je asset allocatie passen en hou het simpel. Als je niet begrijpt hoe de manager belegt, beleg dan niet bij hem of haar.

 

Volgende interview: Henk van Eldik versus Jeroen Brenninkmeijer
Vorige interview: Philippe Roset versus Siu-Kee Chan