Optimisme Rajoy misplaatst

afbeelding van Edward Loef

U heeft een week geleden uit de media kunnen vernemen dat volgens de Spaanse premier ‘het ergste achter de rug’ is en Spanje op dit moment in ‘de proloog of de eerste pagina’ van het economisch herstel zit. Of er inderdaad een fundamentele grondslag is om hoop te koesteren kan volgens de technische analyse het best gekeken worden naar de beurskoersen. Het idee hierachter is dat ondernemers en investeerders als eersten beschikken over informatie, waaruit blijkt of de vraag naar goederen en diensten toeneemt. Deze informatie zullen deze entrepreneurs zeker gebruiken of misbruiken om te anticiperen op de verwachtingen.

Het uitgesproken optimisme van premier Mariano Rajoy staat niet op zichzelf. Wereldwijd hebben centrale bankiers in de afgelopen maanden ‘whatever it takes’ gedaan om het vertrouwen in de economie terug te winnen. De aandelenbeurzen zijn sinds begin juni vorig jaar dan ook weer opgelopen en de euro is zelfs gestegen van $ 1,21 vorig jaar juli naar koersniveaus $ 1,30. Toch zit het volgens de beurskoersen niet goed. De euro bereikte eind januari een hoogste waardering op $ 1,37 en is daarna per saldo verzwakt. De Spaanse aandelenbeurs (IBEX-35 index) bereikte op hetzelfde moment een hoogste koersniveau op 8756.

Wie aandacht schenkt aan de grotere trendmatige bewegingen ziet in de koersgrafiek vanaf 2006 een dalende trendlijn die de koerstoppen van 2007 en 2011 met elkaar verbindt. Het koersherstel van de Spaanse IBEX-35 is er niet geslaagd om deze dalende trendlijn opwaarts te passeren. De IBEX-35 weerspiegelt via haar koersgedrag de consensus in de verwachtingen en dan blijkt er sprake van een lange termijn proces van lagere toppen en lagere bodems. De meest krachtige opleving vond plaats in 2009, maar daarna keerde het pessimisme terug.

In de bovenstaande koersgrafiek is het terugkerende pessimisme te herkennen aan een lagere top rechts van de bereikte hoogtepunten en daling onder voorgaande dieptepunten in de aandelenindex. Dit patroon wijst op toenemende haast om tegen lagere opbrengsten aandelen te verkopen en een afnemende bereidheid om te kopen, waardoor de beurskoersen als vanzelf verder wegzakken. De burger of de belegger hoeft geen econoom te zijn om dit proces te herkennen. De grafiek vertelt meer dan duizend woorden.

Begin 2008 viel de IBEX terug onder de koersbodems van 2007 en werd in het voorjaar een lagere top gezet. In mei 2010 zakte de IBEX weg op een vergelijkbare wijze. Nadien gebeurde hetzelfde in augustus 2011 en vorig jaar april. De beurskoersen kwamen daarna in een vrije val terecht. Mariano Rajoy heeft geen oog voor de boodschap die de IBEX-35 uitdraagt nu de beurs van Madrid onder de bodem van april dit jaar noteert. De laatste oprisping in mei van dit jaar om de dalende trendlijn te passeren blijft bij een goedbedoelde poging. De realiteit is helaas dat goedbedoelde woorden van Rajoy niet helpen, maar alleen de daden tellen. De einduitslag van vraag en aanbod op de beurs moet de Spaanse overheid nu snel serieus nemen, wil zij uiteindelijk de steun en het vertrouwen van de Spaanse bevolking behouden. De beleggers op de Spaanse beurs krijgen het opnieuw benauwd.
 

Auteur heeft op het moment van schrijven geen positie.


Edward Loef is directeur van Loef Technische Analyse BV te De Meern, edwardloef.com

Deze column is geen advies.
Lees op hun site zijn disclaimer.


Ook interessant: