Nog een keer de rente swap

afbeelding van Jan Koekkoek

Deze zaak heeft hier en daar al de landelijke pers gehaald onder de titel “Ondernemer wint zaak tegen ING om rente derivaten” of soortgelijke enthousiaste titels. Intussen is de uitspraak van de rechtbank Amsterdam ook daadwerkelijk gepubliceerd en wel op 25 juni 2015, vandaar dat ik er nu aandacht aan besteed.
 

Afspraak of geen afspraak?

Een tandarts had zijn vermogen belegd in vastgoed. Hij onderhandelde met de bank over een herfinanciering van zijn leningenportefeuille en extra kredietruimte. Hij bankierde al langer bij ING. De uitkomst van de onderhandelingen bestond uit een leningsovereenkomst en swapovereenkomst.

Toen vanaf eind 2008 de Euribor rente ging dalen, profiteerde de tandarts daar weliswaar niet van - omdat hij aan zijn swapovereenkomst gebonden was - maar zo lang hij zijn maandelijkse betalingen onder de swap maar voldeed, verwachtte hij geen verrassingen. Tot grote ontsteltenis van de tandarts verhoogde ING echter tussentijds de renteopslag op de leningsovereenkomst. De tandarts stapte naar de rechter.
 

Het oordeel

De rechtbank was met de tandarts van oordeel dat de overgelegde stukken de indruk wekten dat, behalve de op de lening te betalen rente, ook de opslag daarop gefixeerd was voor de duur van de overeenkomst. 

Wat ook in het voordeel van de tandarts pleitte, was het feit dat er ook geen variabele rentepercentages in de documentatie en rekenvoorbeelden van de bank stonden. En ook in de correspondentie tussen de bank en de tandarts stonden geen variabele rentepercentages.

De rechtbank citeerde in het vonnis ook een aanbieding van de ING accountmanager aan de tandarts die eens te meer deed vermoeden dat sprake was van een fixatie van rente én opslag voor de duur van de swap. Hij besloot namelijk zijn rekenvoorbeeld met de mededeling aan de tandarts dat hij in feite '5,75% per jaar voor 5 jaar fixe' betaalde.

Last but not least gaf de rechtbank aan dat als de stukken tóch anders uitgelegd zouden worden, de tandarts juist niet gekregen zou hebben wat hij wilde, namelijk zekerheid over zijn rentebetalingen! En de bank wist maar al te goed dat het de tandarts daar om te doen was.

De bank gaf nog een uitgebreide uitleg over wat de bedoeling was van de renteopslag, haar werkelijke inkoopkosten en haar kredietrisico maar daar was de rechtbank niet van onder de indruk: de tandarts was daarmee niet bekend en hoefde dat ook niet te zijn.

De rechtbank vond het dan ook 'naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar' dat ING de opslag op de lening tussentijds verhoogde.

Het gevolg was dat de bank moest terugbetalen wat op grond van de verhoging van de debetrenteopslag betaald was als zijnde onverschuldigd betaald. Tevens werd de bank veroordeeld om de wettelijke rente te betalen.
 

Slot

De rechtspraak op dit gebied neemt dus toe. Of banken daar blij zo mee zijn is de vraag, maar de consument kan er zeker zijn voordeel mee doen!


Dit toegezonden materiaal is samengesteld en geleverd door Köster Advocaten (www.kadv.nl/home) en uitsluitend bedoeld ter informatie. Het is niet bedoeld als juridisch of anderszins professioneel advies. De lezer wordt ontraden om van deze informatie gebruik te maken zonder vooraf een juridisch adviseur te raadplegen. Verzending noch ontvangst van enig materiaal zal als advocaat-cliënt relatie tussen zender en ontvanger gezien kunnen worden. Het materiaal mag uitsluitend gelezen en gebruikt worden voor privé gebruik en elk ander gebruik is niet toegestaan.


Ook interessant: