Meer risico ook meer rendement?

afbeelding van Erik Aalbers

Iedere belegger is ermee opgegroeid. Het nemen van meer risico wordt beloond met een hoger verwacht rendement, waarbij risico meestal wordt uitgedrukt in de volatiliteit van een belegging. Het is een van die beleggingsregels die iedereen wel kent, en die eigenlijk ook wel logisch klinkt.

Het was de eerder dit jaar overleden Robert (Bob) Haugen die in de jaren ’70 op basis van uitgebreid onderzoek ontdekte dat deze regel niet altijd opgaat. Haugen ontdekte dat laag risico aandelen een hoger rendement opleveren. Dit ging destijds volledig in tegen de efficiënte markt theorie. Sinds deze ontdekking wordt dit de ‘low risk anomaly’ genoemd. Hoe kunnen we dit effect verklaren? En op welke manieren kan de belegger hierin meedoen?

Beleggers en analisten blijken een voorkeur te hebben voor aandelen waar mensen over praten en media over schrijven: de aandelen met een aansprekend verhaal. Vaak zijn dit de beweeglijke aandelen, met een hoge volatiliteit dus.

Daarnaast worden portefeuillemanagers vaak beloond voor het nemen van risico’s. Door hoog risico aandelen op te nemen, nemen de kansen op een hoger rendement toe (denkt men) en dus de kans op bonussen.

Daarnaast is er ook een soort loterij effect: particuliere beleggers kopen vaak de hoog risico aandelen in de hoop dat ze snel een hoog rendement halen.

Maar voor het nemen van deze risico’s wordt een belegger dus onvoldoend beloond. Sterker nog: uit het onderzoek van Haugen bleek dus dat de aandelen met een laag risico een beter rendement opleveren, zie hier de anomalie. Beleggers worden dus niet beloond voor het nemen van risico, maar paradoxaal genoeg voor het beperken van risico’s bij de aandelenselectie. Onderstaande afbeelding geeft de kern van het onderzoek van Haugen weer:

Return versus risico

Bron: www.lowvolatilitystocks.com
 

In de grafiek is per jaar voor het deciel (10%) met de laagste risico aandelen en het deciel met het hoogste risico aandelen aangegeven hoe de rendement/risico verhouding is. Zoals duidelijk te zien zijn de blauwe blokjes linksboven in de grafiek gepositioneerd: lager risico en hoger rendement dan de rode blokjes.

Dit effect is door Haugen over verschillende periodes en verschillende markten gemeten en het is een consistent effect. Het lijkt dus lucratief om aandelen te selecteren met een laag risico om zo gebruik te maken van deze inefficiëntie in de markt. Maar hoe kun je dat het beste doen?
 

Twee praktijkvoorbeelden

Om de verschillende mogelijkheden te duiden, geef ik twee voorbeelden uit de praktijk.

Robeco hanteert een kwantitatief model dat gebaseerd is op eigen wetenschappelijk onderzoek. De selectie van aandelen vindt plaats op basis van een aantal factoren, waaronder waardering, bèta en sentimentsindicatoren. Vervolgens worden de aandelen met de beste score in portefeuille opgenomen. Wanneer de portefeuille die hieruit ontstaat wordt vergeleken met een relevante index, blijkt dat het risico circa 30% lager ligt, terwijl het rendement hoger is dan de index. Bijkomend effect is dat veelal aandelen geselecteerd worden met een hoger dividendrendement.

Amundi kiest voor de volgende benadering: zij nemen als uitgangspunt niet het outperformen op rendement, maar juist het beperken van risico’s. De eerste stap is een systematische kwaliteitsscreening van aandelen. De tweede stap is dan de systematische check op lage volatiliteit. De derde, en cruciale, stap is een screening van de portefeuille op een aantal factoren zoals rendement, grootte, groei en momentum. Hieruit resulteert dan een portefeuille met een geminimaliseerde volatiliteit en een beter rendement dan een marktindex.

Beide benaderingen zijn overigens sterk kwantitatief en daardoor voor de gemiddelde belegger wat moeilijker te doorgronden. Een deel van het selectieproces speelt zich af binnen een “black box”. Maar beide methodieken tonen wel aan dat het proces leidt tot een portefeuille met lager risico bij een hoger rendement.

Beleggen in ‘low volatility’ kan op vele manieren en iedere fondsmanager heeft zijn eigen methodiek. Wat de belegger zou moeten onthouden is dat het nemen van meer risico niet altijd beloond wordt met meer rendement. Het kan zelfs met minder risico! Een ‘low volatility’- strategie mag dus zeker niet ontbreken in uw portefeuille.
 

Auteur kan beroepsmatig posities innemen in beide genoemde strategieën. 


Drs Erik Aalbers RBA is als Senior Vermogensbeheerder verbonden aan “Andreas Capital” (www.andreas-capital.com) en is eigenaar van “Aalbers Financial Services”. Deze op persoonlijke titel geschreven column dient uitsluitend als achtergrondinformatie en is nadrukkelijk niet bedoeld als beleggingsadvies. Tevens is deze column geen aanbieding of uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. U neemt te allen tijde zelf uw beslissingen en bent daar alleen zelf verantwoordelijk voor.


Ook interessant: