Lage rente leidt naar aandelenmarkt

afbeelding van Nico Inberg

De ECB heeft de rente nogmaals verlaagd vorige maand en hint er op dat het voorlopig nog niet van plan is deze te gaan verhogen. Gevaar voor deflatie (als producten en diensten goedkoper worden gaan consumenten hun aankopen uitstellen en dreigt dus een nieuwe recessie) is de voornaamste reden.

Los van het feit dat de argumentatie achter de rentebeslissingen niet door alle economen gedragen wordt, is de lage rente voor beleggers wel iets om rekening mee te houden. Het heeft namelijk een aantal bijeffecten waaraan u niet ontkomt.

Eén ervan is dat de overvloed aan goedkoop geld zijn weg naar de beurs vindt. Dit leidt er enerzijds toe dat waarderingen van bedrijven worden opgedreven door de toegenomen vraag naar (kwaliteits-)aandelen.

Anderzijds is het ook zo dat de waarderingen van aandelen omhoog mogen omdat het alternatief, een spaarrekening of staatsobligaties, minder aantrekkelijk zijn. Als de rente 5% is, zijn bedrijven met een dividendrendement van 3% minder attractief. Nu de spaarrente echter tegen de 1% bedraagt, is een gezond bedrijf met die 3% dividend juist wel heel gewild.

In de Verenigde Staten wordt dit het TINA-effect genoemd: There Is No Alternative, er zou geen alternatief zijn voor aandelen, omdat beleggers nou eenmaal op zoek gaan naar rendement. Om de inflatie (2%) en de belasting (1.2%) te verslaan, moet een vermogensportefeuille minimaal 3% rendement maken. Dat kan dus niet meer via staatsobligaties of een spaardeposito.

Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de aandelenmarkt een gestage, stijgende lijn vertoont. Beleggers varen er wel bij, maar dienen dus wel op te passen voor overwaardering van aandelen. Daarom is het raadzaam altijd wat geld aan de zijlijn te houden wanneer er een eventuele correctie op de beurs plaatsvindt. Niet alleen is het fijn om op lagere niveaus wat bij te kunnen kopen, maar het is ook bijzonder prettig wanneer u op lagere niveaus geen afscheid hoeft te nemen wanneer u bijvoorbeeld met geleend geld een overbelegde effectenportefeuille bezit.

In tegenstelling tot wat de Amerikanen zeggen wat betreft het TINA-effect is er namelijk wel een alternatief: u bent niet verplicht om in aandelen te zitten.


Nico Inberg is directeur van Inberg Financial Content te Naarden, www.inbergfinancialcontent.nl

Deze column is geschreven op persoonlijke titel en bedoeld als achtergrondinformatie over de ontwikkelingen op de financiële markten. Nico Inberg is volledig onafhankelijk. Eventuele opmerkingen of aanbevelingen in deze column zijn niet bedoeld als beleggingsadvies. Nico Inberg aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid ten aanzien van het navolgen van eventuele aanbevelingen of adviezen in deze column. Inberg Financial Content is niet vergunningsplichtig en biedt onafhankelijke informatie aan verschillende media-uitingen.


Ook interessant: