Hoop in de loopgraaf

afbeelding van Diemer de Vries

Genuanceerde en realistische teksten van een centrale bank president

Op marketwatch staat een interview met de centrale bank president van India, Raghuram Rajan. Hij spreekt zijn twijfels uit over het negatieve rentebeleid dat we op veel plekken zien, wijze woorden en een genuanceerd verhaal. Hij zegt dat de assetprijzen zijn opgepompt en dat het slechts hoop is dat er genoeg groei komt om de hoge waarderingen te rechtvaardigen. Als die groei niet komt, en mensen/beleggers krijgen dit op een gegeven moment door, moeten de centrale banken een ruim monetair beleid blijven voeren, anders storten de prijzen in; een vicieuze cirkel. Als we denken dat negatieve rentes de groei niet aanwakkeren en we langzaam de rentes verhogen, dalen de assetprijzen ook. Het doel van de lage rentes, zo zegt Rajan, is de groei aanjagen, door meer consumptie en meer investeringen. Het substitutie effect, meer consumeren als de spaarrekening niets meer oplevert, treedt in werkelijkheid niet op. Rajan bevoelt dat mensen eerder meer gaan sparen als de rentes negatiever worden, doordat ze denken: “ik haal mijn spaardoelen niet, straks sta ik op straat tegen mijn pensioenleeftijd, ik kan beter wat meer sparen”. De negatieve rentes geven in ieder geval geen hoop! Hij vergelijkt de negatieve rentes met de loopgravenoorlog van de Eerste Wereldoorlog. Als je als generaal ziet dat je mensen worden afgeschoten en je stuurt dan steeds meer mensen de loopgraaf uit, krijg je op een gegeven moment door dat deze tactiek niet werkt en meer niet beter is, maar je kan ook niet in een keer opstaan en de loopgraven verlaten. Rajan is van mening dat de Fed heel voorzichtig en behoedzaam de rente moet verhogen, want te snel/te veel verstoort de markten enorm. Rajan maakt zich niet meer zo’n zorgen over het financiële systeem als een aantal jaar geleden, maar wel om twee gerelateerde zaken. Ten eerste ziet hij de verminderde liquiditeit door het dalen van het aantal market-makers en strengere kapitaaleisen voor banken als een groot gevaar. Als de assetprijzen dalen, is er dan genoeg capaciteit bij de banken om dat op te vangen? Ten tweede hoort hij wereldwijd dat MKB’ers geen krediet loskrijgen bij hun banken. Door de regelgeving is bankieren over de grens tevens minder aantrekkelijk geworden. In september verloopt Rajan’s termijn, hopelijk gaat hij door!
 

ECB opties

Net zoals in WO I is ook nu onderhandeling en coördinatie nodig om uit de loopgraven te komen. Waar zijn de generaals van onze tijd? We snappen generaal Draghi’s beleid niet, hij blijft maar hopen op dat 2% inflatiedoel en vertelde in Washington dat na de zomer de stimuli terug komen op de agenda. Als je de loopgraaf maar diep genoeg uitgraaft, zie je niet meer wat er buiten gebeurt, maar klim je er ook niet zo maar uit. In Brazilië hebben ze bijna 10% inflatie en daar hopen ze weer op andere verbeteringen. Dus hoop op inflatie doet ook niet leven. Toen hij begon met de kwantitatieve verruiming zou dit eigenlijk in september 2016 eindigen. Stelt u zich dat eens voor, nu is het al tot maart 2017 verlengd en the worst is yet to come. Uit een enquête van Bloomberg onder 47 economen blijkt dat ze vrijwel allemaal verwachten dat de einddatum van het kwantitatieve verruimingsprogramma verder ligt dan maart 2017, zie het plaatje hieronder voor andere ECB actie-opties.

Verwachting economen duur QE
 

Liquiditeit in lange staatsobligaties

Wat het monetair beleid in ieder geval wél doet, is de liquiditeit op de obligatiemarkten verstoren. In Japan neemt de liquiditeit (het gemak waarmee zonder grote prijsbewegingen gehandeld kan worden) in langlopende staatsobligaties af. Dit zien we terug in oplopende bied-laat spreads. In Bloomberg is BVAL een redelijk betrouwbare prijsbron. We hebben gekeken hoe de bied-laat spread op 30 jarige obligaties er het afgelopen jaar bij lag, we hebben het 5 daags voortschrijdend gemiddelde genomen. In de grafiekjes hieronder is te zien dat de bied-laat in Japan inderdaad toeneemt. De US Treasury markt is zoals bekend veruit de meest liquide obligatiemarkt, dat zien we terug in een gemiddelde bied-laat spread van 3.8 basispunten over een jaar gemeten. Nederland scoort ietsje minder dan Frankrijk en Duitsland, logisch gezien de diepte van de markt. Verder zien we dat Spanje als periferie betiteld Eurozone land op liquiditeit niet onderdoet voor Japan.

Bied-laat koers 30 jaar obligaties


Drs. Diemer de Vries CEFA is als trader fixed income verbonden aan NIBC Markets (www.nibcmarkets.com). Deze column is geschreven op persoonlijke titel en bedoeld als (educatieve) achtergrondinformatie. De hier weergegeven informatie is nadrukkelijk niet bedoeld als beleggingsadvies. Tevens is deze column geen aanbieding of uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. Hoewel de informatie met de grootst mogelijke zorg is samengesteld, wordt geen garantie gegeven voor de juistheid en volledigheid van de informatie. De lezer wordt ontraden om van deze informatie gebruik te maken zonder vooraf een beleggingsadviseur te raadplegen. U neemt te allen tijde zelf uw beslissingen, en bent daar alleen zelf verantwoordelijk voor.


Ook interessant: