Een geluk bij een ongeluk

afbeelding van Martine Hafkamp

We staan aan de vooravond van weer een nieuwe Eurotop. Ook op deze top zullen stapjes gezet worden om te komen tot een meer hechte monetaire unie. Zo zullen ondermeer afspraken gemaakt worden over de strikte naleving van de afgesproken begrotingsdiscipline van de lidstaten. Hiermee wil men de huidige schuldenproblematiek in de eurozone indammen en het ontstaan van nieuwe schuldenproblemen in de toekomst tegengaan.

De genomen maatregelen op vorige Eurotoppen en de geplande nog te nemen stappen, zijn noodzakelijk voor het behoud van de eurozone en de euro. Vorig jaar heeft het maar weinig gescheeld of de eurozone was uiteengevallen. Dit zou heel zonde zijn geweest. Niet alleen vanwege de gemaakte kosten; de interne markt en de euro hebben ons ook veel gebracht.

Het CPB berekende onlangs dat de interne markt iedere Nederlander een maandsalaris heeft opgeleverd en dat dit in de toekomst verder zal toenemen. Bovendien heeft het betalen met euro’s op die interne markt ons ook nog eens ongeveer een extra week aan salaris gegeven.

Het uiteenvallen van de eurozone zou niet alleen zonde, maar ook geheel onnodig zijn geweest. Al bij de voorbereidingen van de introductie van de euro werden immers concrete afspraken gemaakt over de beperking van begrotingstekorten. Tevens werd er destijds in Maastricht een groei- en stabiliteitspact gesloten met sanctiemogelijkheden. Later, in Lissabon, werden er tevens afspraken gemaakt over diverse economische hervormingen. Maar overheden, Duitsland en Frankrijk als eerste in 2003, hielden zich niet aan de afspraken en er werden geen sancties getroffen. Met als gevolg dat de schuldpositie van diverse landen in de eurozone geheel uit de hand is gelopen en de euro aan de rand van de afgrond staat.

Blijkbaar moest het zover komen om politici in te laten zien dat er geen weg terug is. Een verder gaande monetaire (en politieke) integratie is noodzakelijk om in de wereldeconomie een rol van betekenis te kunnen blijven spelen. De afzonderlijke landen van de EU, zelfs Duitsland, zullen het over ongeveer 10 jaar anders afleggen tegen snel groeiende opkomende landen als Brazilië en China. Het uiteenvallen van de euro(zone) zal bovendien gepaard gaan met grote chaos en hoge kosten en is daarmee eigenlijk geen optie. Voort op de ingeslagen weg is het devies!

Onder druk van de financiële markten zijn landen als Griekenland, Spanje, Italië en Frankrijk overgegaan tot het nemen van de nodige hervormingen zoals het verhogen van de pensioenleeftijd, het schrappen van overheidslagen (minder bureaucratie) en het schrappen van allerlei douceurtjes voor diverse beroepsgroepen. Deze hervormingen zouden zonder de druk van de eurocrisis vele jaren van overleg gekost hebben.

De eurocrisis heeft voor Nederland een bijkomend voordeel dat de Nederlandse Staat heel goedkoop kan lenen. In de eerste veiling van 2012 haalde het Agentschap voor ruim 3 miljard euro uit de markt voor drie jaar tegen slechts 0,85 procent!

Kortom, de eurocrisis is een zegen. Politici, bankiers en economen lijken langzaam maar zeker bij te leren, de noodzakelijke hervormingen in diverse landen zijn in gang gezet en het integratieproces van een Europese (monetaire, fiscale en politieke) unie is in een stroomversnelling gekomen. Hierdoor kunnen we op tijd klaar zijn om de economische strijd aan te gaan met snel opkomende economische grootmachten en om onze welvaart op peil te houden.

 

Martine Hafkamp is directeur van Fintessa te Baarn, www.fintessa.nl

Deze column is geen advies.
Lees op hun site haar disclaimer.


Ook interessant: