De financiële crisis... hoe nu verder?

afbeelding van Peter Vonk

“We zijn er nog niet uit”, dat kun je gerust zeggen. Na de val van Lehman Brothers in 2008 en de gevolgen voor met name de bankensector, zitten we nu aan de staart van de kredietcrisis die zijn sporen steeds verder achterlaat in de reële economie. Bedrijven investeren niet meer omdat particulieren niet meer willen of kunnen consumeren. Het algemene vertrouwen is laag. De gevolgen hiervan zijn inmiddels overal zichtbaar:

  • Er is een grote leegstand in kantoren;
  • Winkeliers gaan failliet en er worden geen nieuwe huurders gevonden voor de leegstaande panden;
  • Huizenprijzen zakken nog steeds verder weg;
  • Particulieren worden door de centrale banken gemaand hun hypotheken af te lossen. Dit zorgt mede voor een rem op de economie, in ieder geval op korte termijn;
  • Sparen betekent ontsparen. De spaarrentes zijn inmiddels historisch laag terwijl de inflatie nog steeds boven de norm van 2% staat. De verwachting is dat op langere termijn de inflatie kan gaan oplopen.
     

Maar, is er dan helemaal geen lichtpuntje aan het einde van de tunnel? De centrale banken hebben inmiddels vrijwel allemaal op hun eigen manier gereageerd. Rentes zijn verlaagd om hiermee investeringen te stimuleren. Daarnaast worden allerlei opkoopprogramma’s voor obligaties gestart die ervoor moeten zorgen dat ook probleemlanden als Griekenland, Spanje en Italië nog steeds in staat blijven geld te lenen op de markt.

De centrale banken creëren hiermee voldoende liquiditeit in de markt en dat is een belangrijke voorwaarde voor herstel. Dat liquiditeit essentieel is hebben we geleerd in het verleden toen Van der Hoop bank (2005) en DSB (in 2009) failliet gingen. Beide banken konden hun functie niet meer uitoefenen omdat te weinig mensen/bedrijven hun geld nog aan de bank toevertrouwden. In zo’n situatie kan een bank, tenzij wordt ingegrepen door de toezichthouder zoals dit gebeurd is bij bijvoorbeeld Fortis, van de ene op de andere dag zomaar omvallen.

Het recent gestarte permanente noodfonds ESM (Europees Stabiliteits Mechanisme) moet er voor zorgdragen dat landen maar ook banken direct kunnen aankloppen als steun noodzakelijk wordt geacht.

Als gevolg van de acties van de centrale banken is een licht herstel van het vertrouwen zichtbaar. Het Amerikaanse consumentenvertrouwen steeg in september naar 70,3 van een stand van 60,6 een maand eerder. Daarnaast is het aantal aanvragen van WW-uitkeringen in de VS weer op het lage niveau van februari 2008 uitgekomen. We zitten aan het begin van het seizoen van de 3e kwartaalcijfers over 2012. Traditiegetrouw is Alcoa één van de eerste bedrijven die met cijfers komt. De cijfers waren minder slecht dan verwacht maar de outlook, dat is de verwachting voor het hele jaar 2012, is naar beneden bijgesteld vanwege de groeivertraging in China. Aan de andere kant kwam Wal Mart, de Amerikaanse concurrent van Ahold, met prima cijfers. Kennelijk is het herstel van vertrouwen in Amerika in gang gezet. Dit is ook terug te zien in de huizenprijsontwikkeling.

Kortom, we zijn er nog niet, maar aan het eind van de horizon gloort toch een sprankje hoop. De belegger die in staat is om door de huidige situatie heen te kijken en zijn vermogen gespreid belegt, kan nog wel eens getrakteerd worden op een prima rendement de komende jaren. De aan(deel)houder wint!

 

Peter Vonk is vermogensbeheerder bij Trustus Capital Management te Leiden, trustus.nl

Deze column is geen advies.
Lees op hun site zijn disclaimer.


Ook interessant: