De nieuwe Sinterklaas?

afbeelding van Erik Aalbers

De afgelopen weken bleek maar weer eens waar een klein land als Nederland groot in kan zijn. Terwijl de wereld zich verbaasd achter de oren krabt over de overwinning van Trump tijdens de Amerikaanse verkiezingen, hebben wij er een nationale discussie bij gekregen over de kleur van ‘Zwarte Piet’.

Nee, ik ga me niet mengen in de zwarte piet discussie (dat onderwerp is deze column niet waard), maar wel in de gevolgen van de verkiezing van “The Donald” tot president van de Verenigde Staten. Deze verkiezingen hebben tot een paar fascinerende zaken geleid.

Ten eerste blijkt, nadat dit al bleek bij het Brexit referendum, dat polls voorafgaand aan een verkiezing niet een juist beeld geven. Wordt de ‘stem van het volk’ onvoldoende meegenomen in de polls? Durven mensen niet van tevoren te zeggen wat ze gaan stemmen? Het toont in ieder geval aan dat men er niet in slaagt een echte dwarsdoorsnede van de samenleving te enquêteren. Het geeft te denken voor alle komende referenda en verkiezingen die ons te wachten staan. Misschien is het een goed teken dat vandaag bekend werd dat opiniepeilers gaan trachten om de emotie van de kiezer te meten. Hoe dat in de praktijk uit gaat pakken? Ik ben benieuwd.

Ten tweede: vooraf was er veel angst voor Trump als president. Zijn plannen stemden financiële markten niet echt tevreden, de enige reden dat er geen forse correctie kwam voor de verkiezingen waren de polls, waaruit dus bleek dat Trump niet zou winnen. Maar beleggers waren bang. Bang voor het onbekende, bang voor veranderingen die leiden tot onzekerheid. Die onzekerheid leidde in aanloop naar de openingen van beurzen op 9 november tot een verwachting dat beurzen wel eens 4-6% lager konden gaan openen.

Wat schetst de verbazing na de eerste korte ‘sell-off’ bij opening? Financiële markten lijken het prima te vinden en nemen enthousiast een voorschot op de positieve effecten van de mogelijke maatregelen die Trump na januari gaat nemen.

Want kijk:

  • de overwinning van Trump zou moeten leiden tot belastingverlaging, meer investeringen in infrastructuur en dus grotere overheidstekorten
  • hierdoor loopt de rente op (en worden obligaties de afgelopen dagen massaal verkocht)
  • de steilere yield curve leidt weer tot een outperformance van banken die meer gaan verdienen op rentemarges
  • hogere rentes betekent een sterkere dollar en een lagere goudprijs
  • en grotere overheidstekorten leiden tot een hogere inflatieverwachting, en daarbij een outperformance van value boven growth.
     

En al deze effecten zien we de afgelopen dagen terug in de koersen. Vooral aan de positieve kant op gebied van aandelen (financials) en dollar. Zelfs de hogere rente wordt als positief uitgelegd, want de angst voor deflatie is weg.

Maar zijn beleggers niet te positief gestemd? Gaat het Trump lukken om alle maatregelen die hij wil, door te voeren? En wat zijn de gevolgen op langere termijn? Een hogere rente als gevolg van een hoger tekort van de overheid is op lange termijn ook niet wenselijk. En ook bij een heel sterke dollar heeft de VS weinig belang. Het verzwakt de concurrentiepositie.

Daarom zijn beleggers naar mijn idee een beetje te optimistisch geworden na de verkiezing van Trump. Uiteindelijk moeten we politici (en Trump is nu een politicus en geen zakenman meer) beoordelen op hun daden (beleid) en niet op de woorden (verkiezingsretoriek).

Iets zegt mij namelijk dat Trump geen Sinterklaas kan en gaat spelen voor de Amerikaanse burger en de rest van de wereld tegelijk.


Drs Erik Aalbers RBA is als Senior Vermogensbeheerder verbonden aan “Andreas Capital” (www.andreas-capital.com) en is eigenaar van “Aalbers Financial Services”. Deze op persoonlijke titel geschreven column dient uitsluitend als achtergrondinformatie en is nadrukkelijk niet bedoeld als beleggingsadvies. Tevens is deze column geen aanbieding of uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. U neemt te allen tijde zelf uw beslissingen en bent daar alleen zelf verantwoordelijk voor.


Ook interessant: