Imtech: don’t try to catch a falling knife?

afbeelding van Erik Aalbers

Er is al veel gezegd en geschreven over de ‘rise and fall’ van Imtech. Mijn collega columnist Jeroen Brenninkmeijer schreef afgelopen week een prima column.
In deze column probeer ik de invalshoek van de belegger en zijn gedrag te laten zien. Alhoewel ik niet in de gedachten van de particuliere belegger kan kijken, zijn er wel diverse ‘behavioral’ aspecten te herkennen. Wat beweegt een belegger om op bepaalde momenten te kopen en verkopen?
 

Imtech klassiek verhaal...

Het verhaal Imtech lijkt een klassiek verhaal te worden. In februari 2013 was een rapport van een analist van ABN Amro de aanleiding voor een forse koersdaling. In het rapport werden vragen gesteld bij de gang van zaken binnen Imtech. De reacties op het rapport waren even voorspelbaar als vreemd: de meeste particuliere beleggers geloofden de analist niet, en bleven de aandelen aanhouden. Immers, de analist bracht nieuws dat we niet willen horen over beurslieveling Imtech en dus kenden ze het nieuws minder waarde toe en probeerden het zelfs te negeren.

In de periode daarna zakt het aandeel steeds verder weg onder invloed van geruchten over problemen bij het megaproject in Polen, de grootste order ooit door Imtech geboekt. Er moeten nieuwe aandelen geplaatst worden, er worden bedragen afgeboekt en uiteindelijk blijkt uit een reconstructie van het Financieele Dagblad dat er heel veel is misgegaan in de afgelopen 2 jaren. En staat Imtech waar het nu staat: speelbal van de financiële markten, het heeft haar eigen toekomst niet meer in de hand, lijkt het.
 

Had de belegger dit kunnen weten?

Ja, naar mijn mening deels wel.
En had de belegger hiernaar kunnen handelen?
Jazeker.

De klassieke valkuil die beleggers maken is wanneer een aandeel een forse daling laat zien, dat men dat als een aankoopmoment ziet: het zal wel niet verder kunnen zakken. En daarvoor worden dan allerlei argumenten gezocht. Noem het ‘wishful thinking’ of vooral ‘loss aversion’: weigeren de werkelijkheid onder ogen te zien en verlies te nemen op zo’n positie. De beleggingsstrategie wordt dan ‘hopen’ op beter.

Toen het aandeel verder was gedaald tot onder de 2 en later 1 euro en de kans op overleven kleiner werd en de mogelijke claimemissie moeilijker, viel mij op dat beleggers dan vooral andere partijen de schuld geven: de banken die de geldkraan mogelijk dichtdraaien, hedgefunds die mogelijk shortposities aangegaan zijn en speculeren op een faillissement en distressed debt financiers die proberen tegen grote kortingen delen van de schuld over te nemen.

Ondanks dat deze partijen best met hun eigen belangen tegen de belangen van aandeelhouders ingaan, past hier toch enige zelfreflectie van de laatsten. Immers: niemand verplicht de belegger de aandelen aan te houden. Bovendien hebben beleggers de neiging slecht nieuws te negeren, en grijpen elke strohalm aan om voor zichzelf de penibele positie recht te praten. Eventueel door zelfs bij te kopen op lage niveaus, want “nu kan het toch niet veel verder meer dalen”. Bijkopen in zo’n situatie is voor mij dan ook het ultieme niet durven erkennen dat er een verkeerde beslissing is genomen om de aandelen aan te houden.
 

Les leren uit Imtech

De lessen uit zo’n ontwikkeling bij Imtech die een belegger zou moeten trekken, zijn naar mijn mening de volgende:

  • Wees zeer kritisch op wat een bedrijf naar buiten brengt. Blijf je huiswerk doen en als het niet meer voldoet aan je eigen doelstellingen, verkoop het aandeel dan.
  • Verlies nemen is in zo’n situatie vaak de minst slechte oplossing.
  • Wees alert op zogenaamd zonnekoningengedrag bij ondernemingen. Imtech is daar een voorbeeld van, Ahold was het ook in het verleden. Management dat gaat geloven in de sprookjes, ontwikkelingen die “too good to be true” zijn.
  • Geef niet altijd anderen de schuld, maar kijk eens in de spiegel.
     

En Imtech? Ik ben bang dat het voor aandeelhouders een moeilijk verhaal wordt. De reputatie is ernstig beschadigd, door handelen van het management zelf, niet door externe partijen, en veel uitwegen zijn er niet meer.

En bedenk waarmee dit allemaal min of meer begon: het rapport van de analist over de toestand bij Imtech. Het rapport wat bijna iedereen in de prullenbak gooide. Diezelfde analist overigens kwam recent met een rapport over BAM. En de reacties daarop….?
Juist.


Drs Erik Aalbers RBA is als Senior Vermogensbeheerder verbonden aan “Andreas Capital” (www.andreas-capital.com) en is eigenaar van “Aalbers Financial Services”. Deze op persoonlijke titel geschreven column dient uitsluitend als achtergrondinformatie en is nadrukkelijk niet bedoeld als beleggingsadvies. Tevens is deze column geen aanbieding of uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. U neemt te allen tijde zelf uw beslissingen en bent daar alleen zelf verantwoordelijk voor.


Ook interessant: